Allenspach, K. et al.
2021
Veterinary Pathology

Οι χρόνιες εντεροπάθειες (Chronic Enteropathies – CE) στους σκύλους αποτελούν μια πολύπλοκη διαγνωστική πρόκληση, με τους γενετικούς παράγοντες να παίζουν σημαντικό ρόλο.

Ορισμένες φυλές, όπως ο Γερμανικός Ποιμενικός, ο Βαϊμαράνερ, το Ροτβάιλερ, το Μπόρντερ Κόλι και το Μπόξερ, εμφανίζουν αυξημένη προδιάθεση για την ανάπτυξη CE. Η γενετική κληρονομικότητα της νόσου είναι συνήθως πολυγονιδιακή, που σημαίνει ότι πολλαπλές μεταλλάξεις συμβάλλουν στην αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης της νόσου. Αυτές οι μεταλλάξεις εντοπίζονται συχνά σε υποδοχείς αναγνώρισης μοτίβων (pattern recognition receptors – PRRs), όπως οι υποδοχείς NOD2 και TLR4.

Στους Γερμανικούς Ποιμενικούς έχουν εντοπιστεί συσχετίσεις μεταξύ μονογονιδιακών πολυμορφισμών (SNPs) στους υποδοχείς TLR2, TLR4 και TLR5 με την εμφάνιση CE.

Νέοι βιοδείκτες δείχνουν υποσχόμενοι για τη διάγνωση της CE, όπως αντισώματα στον ορό για την ανίχνευση pANCA, τρανσγλουταμινάσης, γλιαδίνης, OmpC του E. coli και φλαγελλίνης. Ωστόσο, απαιτούνται ευρείας κλίμακας κλινικές μελέτες για την επιβεβαίωση της διαγνωστικής αξίας αυτών των τεστ.

Άλλες μέθοδοι με διαγνωστικό ενδιαφέρον, που βρίσκονται ακόμα σε φάση προκλινικής αξιολόγησης, περιλαμβάνουν γενετικά τεστ για μεταλλάξεις στο γονίδιο EEF1A1 καθώς και πάνελ μικρο-RNA (miRNA) σε δείγματα ορού και κοπράνων σκύλων με CE.